Σχίζοντας τις θολές γραμμές των οριζόντων

Αφήσαμε πίσω μας το Χερσικράτη στο όμορφο νησί της Κέρκυρας να τα βγάλει πέρα με τους Λιβουρνούς και να χτίσει στο ανατολικό λιμάνι ένα εμπορείο.
Τώρα ταξιδεύουμε προς ένα τριγωνικό νησί που το Ιόνιο κάνει τις ακτές του δαντελλένιες με τα κύματα και τους όρμους του. Εκεί βρίσκεται η Χάρυβδη που καταβροχθίζει τα πλοία των απρόσεκτων ναυτικών. Εκεί βρυχάται η Αίτνα έτοιμη να εκτοξεύσει τις οργισμένες φλόγες της. 
Εκεί όμως έχει και ένα όμορφο λιμάνι με καλό αγκυροβόλιο και εύφορη γη όπου θα εγκατασταθούμε. Λένε οι Χαλκιδαίοι που ίδρυσαν τη Νάξο πριν από δεκατέσσερα χρόνια πως  οι Σικελοί και οι Φοίνικες  δεν θα μας είναι εμπόδιο, εξάλλου είναι ένα τεράστιο νησί που μας χωράει όλους, ανοιχτό σε όλες τις ορέξεις και όλες τις περιπέτειες.

Με λένε Αρχία και είμαι απόγονος του Ηρακλή. Όταν ζήτησαμε μαζί με το Μύσκελλο χρησμό από το θεό στους Δελφούς, μας ρώτησαν οι ιερείς: τι από τα δύο προτιμάμε, πλούτο ή υγεία. Εγώ προτίμησα τον πλούτο αφού σκάω από υγεία, ο Μύσκελλος όμως την υγεία· ο θεός λοιπόν έδωσε χρησμό σε μένα να ιδρύσω τις Συρακούσες και στον άλλο τον Κρότωνα.
Μπροστά μας τώρα έχουμε την ανοιχτή θάλασσα. Με τον άνεμο ούριο και με όρεξη στα κουπιά θα τα καταφέρουμε αυτά τα 450 στάδια που μας χωρίζουν από την απέναντι χερσόνησο. 
Ας σχίσουμε λοιπόν τις θολές γραμμές των οριζόντων!