Ίδρυση της Κέρκυρας-Το έργο του Χερσικράτη

Ο Αρχίας πλέοντας προς την Σικελία, άφησε εμένα και την στρατιά μου πίσω με σκοπό την ίδρυση της καινούριας μας αποικίας της Κέρκυρας.

Οι στρατιώτες μου ήταν έτοιμοι για μια νέα και καλύτερη ζωή, αυτή άλλωστε που ήλπιζαν. Με το που αράξαμε τα πλοία μας, ξέραμε τι θα αντιμετωπίσουμε. Όμως η θέλησή μας ήταν μεγαλύτερη απο τον φόβο μας. Η μάχη με τους Λιβυρνούς ήταν σκληρή, αφού κατείχαν το νησί αρκετό καιρό, ώστε να ξέρουν σπιθαμή προς σπιθαμή την γη τους. Μέχρι το τελευταίο ξίφος να πέσει, όλοι μας σκεφτόμασταν το πλούσιο και ισχυρό έδαφος που θα ανοιγόταν μπροστά μας. Τελικά καταφέραμε να κερδίσουμε την Σχερία, την δικιά μας Κέρκυρα.

Η νίκη μας, φούντωνε ακόμα περισσότερο τα συναισθήματά μας. Η Σχερία ήταν πλέον δικιά μας. Η ζωή μας δεν είχε αρχίσει ακόμα και νιώθαμε καλύτερα απο ποτέ.
Καθίσαμε. Εγω ετοίμαζα τα επόμενα βήματά μας για την οργάνωση της Κέρκυρας, καθώς στο πίσω μέρος του μυαλού μου ήταν ο Αρχίας και το δικό του έργο, οι Συρακούσες. Άραγε ο ούριος άνεμος και η ανοιχτή θάλασσα να καταπολέμησαν την οργισμένη Αίτνα και την πεινασμένη Χάρυβδη;

Ποιοι και πώς ξεκινήσαμε

Είμαι μέλος της βασιλικής δυναστείας των Βακχιαδών που περιλαμβάνει 200 οικογένειες.

Ξεκινήσαμε βιαστικά αυτό το ταξίδι: Ενώ ήμουν σε αποστολή θεωρίας άκουσα ότι στην Κόρινθο, την πατρίδα μου, με κατηγορούν για την ξηρασία και την πανούκλα που ξέσπασε στην πόλη. Ο πατέρας του Ακταίωνα με κατηγόρησε στους αγώνες των Ισθμίων για τον άδικο θάνατο του γιου του και μετά έπεσε από το βράχο και σκοτώθηκε ζητώντας από τους θεούς εκδίκηση. Δεν τόλμησα να γυρίσω πίσω και ξεκίνησα αυτό το ταξίδι που είχα σχεδιάσει καιρό πριν και είχα φροντίσει να ναυπηγήσω ένα γερό πλοίο για να αντέξει τη θάλασσα στο ταξίδι από την Κέρκυρα προς τη Σικελία.

Έχω μαζί μου τον Εύμηλο τον ποιητή, ξάδελφός μου κι αυτός από την οικογένεια των Βακχιαδών,  που είχε λάβει μέρος στους αγώνες των Ισθμίων.

Μαζί μου ταξιδεύει και ο Μύσκηλος με το δικό του πλοίο και θέλει να τον βοηθήσω να ιδρύσει τον Κρότωνα για να ζήσει εκεί με υγεία.

Μας ακολουθεί και ο νεαρός Τήλεφος και ο φιλήδονος και λαίμαργος Αιθίοψ που για λίγο μέλι έχει πουλήσει κιόλας τον κλήρο του πριν φτάσουμε στον προορισμό μας.

Εκτός από μερικούς ευγενείς από το Άργος και την Αρκαδία, έχω μαζί μου πολλούς δευτερότοκους, πολιτικούς εξόριστους, επαναστάτες και τυχοδιώκτες που μπάρκαραν για τα ελεύθερα και εύφορα χώματα της Σικελίας μακριά από τα καθεστώτα ανισότητας που τους έκαναν να φύγουν από την Κόρινθο. Έρχονται με την ελπίδα να πάρουν με κλήρο, με τη θέληση του ειδικού χωρομέτρη ή τη δύναμη των όπλων, ένα αγρόκτημα ικανό να θρέψει την οικογένειά τους, να έχουν ίσα δικαιώματα και καλές σχέσεις με τους γείτονές τους.

Σχίζοντας τις θολές γραμμές των οριζόντων

Αφήσαμε πίσω μας το Χερσικράτη στο όμορφο νησί της Κέρκυρας να τα βγάλει πέρα με τους Λιβουρνούς και να χτίσει στο ανατολικό λιμάνι ένα εμπορείο.
Τώρα ταξιδεύουμε προς ένα τριγωνικό νησί που το Ιόνιο κάνει τις ακτές του δαντελλένιες με τα κύματα και τους όρμους του. Εκεί βρίσκεται η Χάρυβδη που καταβροχθίζει τα πλοία των απρόσεκτων ναυτικών. Εκεί βρυχάται η Αίτνα έτοιμη να εκτοξεύσει τις οργισμένες φλόγες της. 
Εκεί όμως έχει και ένα όμορφο λιμάνι με καλό αγκυροβόλιο και εύφορη γη όπου θα εγκατασταθούμε. Λένε οι Χαλκιδαίοι που ίδρυσαν τη Νάξο πριν από δεκατέσσερα χρόνια πως  οι Σικελοί και οι Φοίνικες  δεν θα μας είναι εμπόδιο, εξάλλου είναι ένα τεράστιο νησί που μας χωράει όλους, ανοιχτό σε όλες τις ορέξεις και όλες τις περιπέτειες.

Με λένε Αρχία και είμαι απόγονος του Ηρακλή. Όταν ζήτησαμε μαζί με το Μύσκελλο χρησμό από το θεό στους Δελφούς, μας ρώτησαν οι ιερείς: τι από τα δύο προτιμάμε, πλούτο ή υγεία. Εγώ προτίμησα τον πλούτο αφού σκάω από υγεία, ο Μύσκελλος όμως την υγεία· ο θεός λοιπόν έδωσε χρησμό σε μένα να ιδρύσω τις Συρακούσες και στον άλλο τον Κρότωνα.
Μπροστά μας τώρα έχουμε την ανοιχτή θάλασσα. Με τον άνεμο ούριο και με όρεξη στα κουπιά θα τα καταφέρουμε αυτά τα 450 στάδια που μας χωρίζουν από την απέναντι χερσόνησο. 
Ας σχίσουμε λοιπόν τις θολές γραμμές των οριζόντων!